Częścią drogi przeznaczoną do przechodzenia na jej drugą stronę jest P-10 przejście dla pieszych, oznaczone za pomocą popularnej "zebry" oraz zazwyczaj jej towarzyszący znak informacyjny D-6.
Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne D-36 lub podziemne D-35 dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z niego.
Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.
Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych - znajdując się na tym przejściu, pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdem.
Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność.
Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.
Jeśli do najbliższych "pasów" jest więcej niż 100 metrów, pieszy może przekroczyć jezdnię pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów, oraz że będzie:
- ustępował pierwszeństwa nadjeżdżającym pojazdom,
- do przeciwległej krawędzi jezdni szedł drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.
Jeżeli w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia znajduje się skrzyżowanie, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu na takich samych jak powyżej warunkach.
Nauka jazdy artykuły - powrót